Είχα παρακολουθήσει το "Ήταν όλοι τους παιδιά μου" του Άρθουρ Μίλερ, σε σκηνοθεσία Τάκη Τσαρσιταλίδη, ενθουσιάστηκα, ζήλεψα.
"Τάκη στην επόμενη παράσταση θέλω να συμμετάσχω". Πράγματι "Μαύρη Κωμωδία" του Πήτερ Σάφερ, "Σκουπάνσκι" εγώ, ο ηλεκτρολόγος, πρόβες, διδασκαλία, δουλειά, μήνες ολόκληρους. Και ήρθε η μέρα της πρεμιέρας, άγχος κι αγωνία, έτρεμαν τα πόδια μου πριν μπω στη σκηνή, όλο αυτό μέχρι να πω την πρώτη ατάκα... Αυτό ήταν, η πρώτη ατάκα, μαγεία, λύθηκα, νόμιζα ότι ήμουν σε ένα άλλο κόσμο, μαγεύτηκα.Όταν πια κατέβηκα, άρχισα να σκέφτομαι το κοινό. Τη συμμετοχή του. Την αγάπη που ένιωθε για το θέατρο και το θαυμασμό προς τους συντελεστές του. Τότε κατάλαβα ότι θέλω να γίνω κομμάτι του θεάτρου...
"Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ" της Κωνσταντίνας Βέργου, απ' την Νέα Σκηνή του συλλόγου, σε σκηνοθεσία Αλέκου Ξανθάκη.
Σας περιμένω πάλι να γίνουμε ένα, η ενασχόληση με το θέατρο είναι ψυχοθεραπεία, είναι εκτόνωση, είναι ζωή.
Σας περιμένω πάλι να γίνουμε ένα, η ενασχόληση με το θέατρο είναι ψυχοθεραπεία, είναι εκτόνωση, είναι ζωή.








Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Κάντε εγγραφή και αφήστε μας το σχόλιο σας!!!